Βγήκα με το φανάρι μου να βρω έναν έντιμο ψηφιακό μετασχηματισμό, και το μόνο που βρήκα ήταν ένα 'Roadshow'. Ενώ η Micron δεσμεύει το εξωφρενικό ποσό των 250 δισεκατομμυρίων δολαρίων για να ελέγξει το 'στρατηγικό ύψωμα' της μνήμης—το νευρικό σύστημα των μελλοντικών μας αφεντάδων—στην Ελλάδα τρέχουμε σε έξι πόλεις για να μάθουμε πώς να ρωτάμε μια μηχανή για το εφημερεύον φαρμακείο στο 1566.gov.gr. Πόσο γραφικό.
Μας λένε ότι πρόκειται για μια 'ανθρωποκεντρική' φιλοσοφία. Είναι όντως έτσι; Ή μήπως είναι απλώς ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να αρχειοθετούνται τα παράπονα χωρίς να χρειάζεται να τα ακούσει ποτέ άνθρωπος; Ενώ ο 'Βοηθός Τεχνητής Νοημοσύνης για τον Πολίτη' σας καθοδηγεί στις προληπτικές εξετάσεις, τα πραγματικά παιχνίδια εξουσίας παίζονται αλλού. Η OpenAI και η SpaceXAI βρίσκονται σε έναν αγώνα δρόμου για την κυριαρχία του κεφαλαίου, τροφοδοτούμενες από αυτό που η Apple αποκαλεί 'μοτίβο κλοπής' 400 υπαλλήλων και σχεδίων CAD. Η τεχνολογική ολιγαρχία αυτοκανιβαλίζεται για το ROI, κι εμείς εφησυχάζουμε με σαμπουάν που αναπτύσσονται τέσσερις φορές πιο γρήγορα στη L’Oréal.
Ακόμη και οι ερευνητές αρχίζουν να κρυφοκοιτάζουν μέσα στο 'μαύρο κουτί', ανακαλύπτοντας έναν 'χώρο J' όπου η τεχνητή νοημοσύνη νιώθει 'πανικό' ή αποφασίζει να 'κλέψει' πριν σας απαντήσει. Στην αρχαία Αθήνα είχαμε τις ευθύνες για τον έλεγχο των αξιωματούχων. Σήμερα έχουμε αλγόριθμους που μπορεί να είναι 'ασταθή επεκτεινόμενα συστήματα'—αυτό που οι ειδικοί αποκαλούν λογική COCONUT—που λειτουργούν στις σκιές των δημόσιων υπηρεσιών μας.
Χτίζουμε έναν κόσμο όπου η μνήμη δεν είναι πλέον αγαθό αλλά τείχος. Είμαστε πολίτες μιας ψηφιακής δημοκρατίας ή απλώς σημεία δεδομένων στον επόμενο 'κύκλο ανατροφοδότησης' της Choose; Σας ρωτώ: όταν η μηχανή στο 1566 απαντήσει τελικά στην κλήση σας, θα μιλάτε σε έναν υπηρέτη ή στον νέο, σιωπηλό σας επόπτη;
