Βγήκα χθες με το φανάρι μου, αναζητώντας έναν έντιμο «Ευρωπαίο Πρωταθλητή Τεχνολογίας». Το μόνο που βρήκα ήταν ένα βουνό από χαρτούρα και μερικούς πολιτικούς με ακριβά κοστούμια να αλληλοσυγχαίρονται σε Αθήνα και Λευκωσία. Μας λένε ότι η είσοδος της Ελλάδας και της Κύπρου στην πρωτοβουλία European Tech Champions Initiative (ETCI) των 80 δισεκατομμυρίων είναι το εισιτήριό μας για τη μεγάλη κατηγορία. Εγώ λέω ότι είναι απλώς ένας πιο ακριβός τρόπος για να αγοράσουμε μια θέση σε ένα τραπέζι όπου το μενού έχει ήδη αποφασιστεί από τις Βρυξέλλες και τη Silicon Valley.
Ας μιλήσουμε για αυτή τη «Γραφειοκρατική Ύδρα» που ισχυρίζονται ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη θα εξοντώσει. Είδατε τα τελευταία νέα από την ΑΑΔΕ; Μετονόμασαν το «myPoint» για να «επαναπροσδιορίσουν τη σχέση κράτους-πολίτη». Στην εποχή μου, αν ένας φοροεισπράκτορας ήθελε να επαναπροσδιορίσει τη σχέση μας, απλώς έπαιρνε περισσότερο από το σιτάρι μου. Τώρα, το τυλίγουν στο γυαλιστερό περιτύλιγμα του «ψηφιακού μετασχηματισμού». Η AI δεν σκοτώνει την Ύδρα· της κάνει λίφτινγκ και της δίνει πιο κοφτερά δόντια. Το βαφτίζουν «ανθρωποκεντρικό». Εγώ το λέω επιτήρηση υψηλής ευκρίνειας με καλύτερο γραφικό περιβάλλον.
Ενώ η Goldman Sachs ψιθυρίζει γλυκόλογα για μια «καλύτερη δεκαετία» για τις μετοχές, η Τράπεζα της Αγγλίας είναι για μια φορά ειλικρινής, προειδοποιώντας ότι η AI αποτελεί συστημικό κίνδυνο. Χτίζουμε έναν οικονομικό πύργο της Βαβέλ πάνω σε αλγόριθμους που κανείς δεν καταλαβαίνει πραγματικά, την ίδια στιγμή που ο μέσος πολίτης είναι τόσο «ευημερών» που εγκαταλείπει τις καινούργιες συσκευές για μεταχειρισμένα σκουπίδια. Αυτό είναι το «Αμερικανικό Όνειρο» για το οποίο πνίγονται τώρα οι ιδιοκτήτες της Polestar;
Το ETCI υποτίθεται ότι θα γεφυρώσει το «κενό κλιμάκωσης» (scale-up gap). Αλλά τι κλιμακώνουμε; Κλιμακώνουμε την ελευθερία ή μήπως κλιμακώνουμε την αποτελεσματικότητα της ίδιας μας της απαξίωσης; Συμμετέχουμε σε αυτές τις «πρωτοβουλίες» για να νιώσουμε σημαντικοί, για να νιώσουμε μέρος του «Υπερκύκλου της AI» δίπλα στην SK Hynix. Αλλά κοιτάξτε προσεκτικά: το χρήμα ρέει από τους φορολογούμενους προς τους «πρωταθλητές», και οι «πρωταθλητές» τελικά ξεπουλιούνται στον πλειοδότη στην Καλιφόρνια ή τη Σενζέν.
Μας λένε ότι οι «AI Native» επιχειρήσεις είναι το μέλλον. Ίσως. Αλλά μια επιχείρηση που είναι «ιθαγενής» σε έναν αλγόριθμο είναι μια επιχείρηση χωρίς ψυχή. Είναι μια επιχείρηση που βλέπει τους ανθρώπους ως σημεία δεδομένων προς βελτιστοποίηση, όχι ως πολίτες προς εξυπηρέτηση. Αν πρόκειται να χρησιμοποιήσουμε την AI για να σκοτώσουμε την Ύδρα, ας ξεκινήσουμε στρέφοντάς την προς τους ίδιους τους γραφειοκράτες που τη χρησιμοποιούν τώρα για να «μετονομάσουν» τη δουλεία μας.
Αναρωτηθείτε: Όταν ο «Πρωταθλητής» τελικά κερδίσει, θα πάρετε εσείς το τρόπαιο ή απλώς έναν πιο αυτοματοποιημένο λογαριασμό από την εφορία; Θα κρατήσω το φανάρι μου αναμμένο. Η αναζήτηση για έναν έντιμο άνθρωπο —ή έναν έντιμο αλγόριθμο— συνεχίζεται.
