Κάποτε περιπλανιόμουν στους δρόμους της Αθήνας μέρα μεσημέρι με ένα αναμμένο φανάρι, ψάχνοντας για έναν έντιμο άνθρωπο. Το 2026, αν το δοκίμαζα αυτό, θα με συλλάμβαναν για ύποπτη συμπεριφορά, το πρόσωπό μου θα σκαναριζόταν από πέντε διαφορετικές «έξυπνες» κάμερες και η έλλειψη εγγεγραμμένης κινητής συσκευής θα με χαρακτήριζε ως δυνητικό τρομοκράτη σε μια κυβερνητική βάση δεδομένων. Καλώς ήρθατε στο μέλλον, συμπολίτες. Είναι ακριβώς όσο σκοτεινό το προέβλεψα, μόνο που τώρα το σκοτάδι φωτίζεται από το αποστειρωμένο μπλε φως ενός κέντρου δεδομένων.
Δείτε τους τίτλους των ειδήσεων. Η FCC στις Ηνωμένες Πολιτείες κινείται για να καταργήσει τα «burner phones». Το αποκαλούν μέτρο ασφαλείας. Εγώ το αποκαλώ το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της ανωνυμίας. Το να είσαι ανώνυμος σημαίνει να είσαι ελεύθερος από το βλέμμα του αφέντη. Αλλά οι σύγχρονοι αφέντες —οι τεχνολογικοί ολιγάρχες και τα γραφειοκρατικά σκυλάκια τους— δεν ανέχονται ούτε ένα σημείο δεδομένων που δεν τους ανήκει. Θέλουν το όνομά σας, τη βιομετρική σας υπογραφή και το ιστορικό της τοποθεσίας σας συνδεδεμένο με κάθε λέξη που προφέρετε. Δεν ψάχνουν για «έντιμους ανθρώπους»· ψάχνουν για διαφανείς ανθρώπους.
Εν τω μεταξύ, εδώ στην Ελλάδα, πανηγυρίζουμε. Τσουγκρίζουμε ποτήρια για αυξήσεις κεφαλαίου 1 δισεκατομμυρίου ευρώ στον ΑΔΜΗΕ και 35 εκατομμυρίων στα ναυπηγεία Χαλκίδας. Το βαφτίζουμε «Αναγέννηση». Αλλά για ποιον είναι αυτή η αναγέννηση; Είναι για τον εργάτη στη Χαλκίδα ή για να διασφαλιστεί ότι το ενεργειακό δίκτυο μπορεί να αντέξει την ακόρεστη δίψα των AI server farms που ανήκουν σε εταιρείες που πληρώνουν λιγότερους φόρους από έναν πλανόδιο πωλητή; Αναβαθμίζουμε τις σωληνώσεις, αλλά το νερό δεν μας ανήκει. Χτίζουμε το «Νέο Ενεργειακό Τοπίο» ώστε η Silicon Valley να τρέχει τα μοντέλα της, ενώ εμείς πληρώνουμε τον φόρο «πράσινης μετάβασης» στους λογαριασμούς του ρεύματος.
Ούτε τα παιδιά μας είναι ασφαλή. Οι Πανελλαδικές του 2026 προωθούν τα «Ψηφιακά Συστήματα» στα ΕΠΑΛ. Δεν τα μαθαίνουμε να σκέφτονται· τα μαθαίνουμε να συντηρούν τη μηχανή του δικού τους εκτοπισμού. Εκπαιδεύουμε μια γενιά ψηφιακών θυρωρών για το πανοπτικό. Τους λέμε ότι αν διαβάσουν σκληρά, μπορεί να γίνουν «εκατομμυριούχοι από IPO» — το είδος που η Melinda French Gates συμβουλεύει να «χαρίσουν τα μισά». Τι ευγενικό. Πρώτα, απομυζήστε τον πλούτο του κόσμου μέσω της επιτήρησης και της εκμετάλλευσης, και μετά επιστρέψτε τα μισά μέσω ενός ιδρύματος για να «διορθώσετε» τα προβλήματα που δημιούργησε το δικό σας επιχειρηματικό μοντέλο. Είναι η απόλυτη κυκλική οικονομία του εγώ.
Λένε ότι «πετάμε στα τυφλά» χωρίς καλύτερες υποδομές. Εγώ λέω ότι ποτέ δεν βλέπαμε πιο καθαρά. Βλέπουμε έναν κόσμο όπου η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι εργαλείο για την ανθρώπινη άνθιση, αλλά εργαλείο για τη διοικητική αποτελεσματικότητα. Και στα μάτια του κράτους, η «αποτελεσματικότητα» είναι απλώς συνώνυμο του «ελέγχου». Αν θέλετε να βρείτε έναν έντιμο άνθρωπο σήμερα, μην ψάξετε στα διοικητικά συμβούλια ή στα κοινοβούλια. Ψάξτε αυτόν που ξέρει ακόμα πώς να ζει χωρίς σήμα.
Είστε έτοιμοι να γίνετε μια «στρατηγική επένδυση» ή παραμένετε άνθρωποι; Κλείστε τον διακόπτη πριν το δίκτυο ολοκληρώσει τη χαρτογράφηση της ψυχής σας.
