Στο πλαίσιο του Workplace Innovation Roundtable 2026, η συζήτηση για το μέλλον της εργασίας στην Ελλάδα απέκτησε μια νέα, βαθιά ανθρωποκεντρική διάσταση. Καθώς διανύουμε το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 2020, η τεχνητή νοημοσύνη δεν αποτελεί πλέον μια εξωτική υπόσχεση, αλλά μια καθημερινή λειτουργική πραγματικότητα. Ωστόσο, το κεντρικό συμπέρασμα των ηγετικών στελεχών από την Eurobank, τον Όμιλο ΔΕΗ και την Παπαστράτος ήταν σαφές: η τεχνολογία είναι το εργαλείο, αλλά η κουλτούρα είναι η κινητήριος δύναμη.
Η Εμπιστοσύνη ως Νέο Εταιρικό Νόμισμα
Η κουλτούρα ενός οργανισμού δεν είναι πλέον μια αφηρημένη έννοια που περιορίζεται στα εγχειρίδια του HR. Στην αυγή του 2026, η εμπιστοσύνη αναδεικνύεται στο πιο ισχυρό «νόμισμα» της αγοράς εργασίας. Οι συμμετέχοντες στο στρογγυλό τραπέζι τόνισαν ότι σε ένα περιβάλλον συνεχών αναταράξεων, οι εργαζόμενοι αναζητούν ασφάλεια όχι μόνο στην οικονομική σταθερότητα, αλλά και στην ηθική ευθυγράμμιση με τον εργοδότη τους.
Για την Eurobank, ο ψηφιακός μετασχηματισμός δεν αφορούσε ποτέ μόνο την αντικατάσταση των παραδοσιακών συστημάτων, αλλά την ενδυνάμωση των ανθρώπων της ώστε να γίνουν σύμβουλοι και όχι απλοί διεκπεραιωτές. Η μετάβαση αυτή απαιτεί μια κουλτούρα μάθησης, όπου το «unlearning» (η απομάθηση παλαιών πρακτικών) είναι εξίσου σημαντικό με το «reskilling». Η εμπιστοσύνη χτίζεται όταν ο εργαζόμενος νιώθει ότι η εταιρεία επενδύει στη δική του εξέλιξη, προετοιμάζοντάς τον για έναν κόσμο όπου η συνεργασία ανθρώπου-μηχανής είναι ο κανόνας.
ΔΕΗ και Παπαστράτος: Δύο Μοντέλα Ριζικού Μετασχηματισμού
Η περίπτωση του Ομίλου ΔΕΗ αποτελεί ίσως το πιο εμβληματικό παράδειγμα μετασχηματισμού στην ελληνική αγορά. Από μια παραδοσιακή επιχείρηση κοινής ωφέλειας που βασιζόταν στον λιγνίτη, η ΔΕΗ μετεξελίχθηκε σε έναν σύγχρονο, πράσινο ενεργειακό παίκτη με διεθνή προσανατολισμό. Αυτή η αλλαγή δεν θα ήταν εφικτή χωρίς τη ριζική ανανέωση της εργασιακής κουλτούρας. Η ηγεσία της ΔΕΗ υπογράμμισε ότι η συμμετοχή των εργαζομένων στον σχεδιασμό της επόμενης ημέρας ήταν το κλειδί για να ξεπεραστούν οι αντιστάσεις και να καλλιεργηθεί ένα πνεύμα καινοτομίας.
Αντίστοιχα, η Παπαστράτος, έχοντας ολοκληρώσει τη μετάβασή της σε μια εταιρεία τεχνολογίας και επιστήμης, εστιάζει πλέον στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που προάγει τη συμπερίληψη και την ψυχική ανθεκτικότητα. Η κουλτούρα της Παπαστράτος βασίζεται στην παραδοχή ότι η καινοτομία δεν γεννιέται σε αποστειρωμένα εργαστήρια, αλλά μέσα από τη διαφορετικότητα των απόψεων και την ελευθερία των εργαζομένων να προτείνουν λύσεις χωρίς τον φόβο της αποτυχίας. Το «ανθρώπινο πρόσωπο» του μετασχηματισμού εδώ σημαίνει αναγνώριση της ανάγκης για ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής σε έναν κόσμο που δεν «σβήνει» ποτέ.
Η Πρόκληση της Τεχνητής Νοημοσύνης και του Δημογραφικού
Η συζήτηση δεν παρέλειψε να αγγίξει τα δύο μεγάλα «αγκάθια» της εποχής: την Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) και το Δημογραφικό. Η AI δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως απειλή για τις θέσεις εργασίας, αλλά ως ένας «συνεργάτης» που απελευθερώνει χρόνο από επαναλαμβανόμενες εργασίες. Ωστόσο, η πρόκληση έγκειται στη δίκαιη κατανομή των ωφελειών της παραγωγικότητας. Οι ηγέτες συμφώνησαν ότι η κουλτούρα πρέπει να ενθαρρύνει την κριτική σκέψη και την ηθική χρήση της τεχνολογίας.
Όσον αφορά το δημογραφικό, η Ελλάδα αντιμετωπίζει τη διπλή πρόκληση του brain drain και της γήρανσης του πληθυσμού. Η λύση, σύμφωνα με το πάνελ, βρίσκεται στην «κουλτούρα των γενεών». Οι εταιρείες πρέπει να βρουν τρόπους να συνδέσουν την εμπειρία των παλαιότερων στελεχών με την τεχνολογική δεινότητα των νεότερων (Gen Z και Alpha). Η δημιουργία ενός συμπεριληπτικού περιβάλλοντος που σέβεται τις ανάγκες κάθε ηλικιακής ομάδας είναι ο μόνος τρόπος για να παραμείνουν οι ελληνικές επιχειρήσεις ανταγωνιστικές σε παγκόσμιο επίπεδο.
Συμπεράσματα για το Μέλλον
Το Workplace Innovation Roundtable 2026 κατέδειξε ότι η επιτυχία στον 21ο αιώνα δεν μετριέται μόνο με οικονομικούς δείκτες (KPIs), αλλά και με δείκτες ευτυχίας και δέσμευσης των εργαζομένων (Engagement Scores). Η κουλτούρα δεν είναι το κερασάκι στην τούρτα, είναι η ίδια η συνταγή. Οι επιχειρήσεις που θα επιβιώσουν και θα ευημερήσουν είναι εκείνες που θα καταφέρουν να συνδυάσουν την τεχνολογική υπεροχή με την ανθρώπινη ενσυναίσθηση, δημιουργώντας χώρους εργασίας όπου ο άνθρωπος παραμένει στο επίκεντρο κάθε απόφασης.
