Πέρασα τη ζωή μου ψάχνοντας για έναν έντιμο άνθρωπο, αλλά στις μέρες μας, θα συμβιβαζόμουν ακόμα και με ένα έντιμο πακέτο δεδομένων. Κοιτάζω τους τίτλους για την περιοδεία της «Καινοτόμου Ελλάδας» στην Ουάσιγκτον και το μόνο που βλέπω είναι το ίδιο παλιό θέατρο, απλώς με καλύτερο φωτισμό και ταχύτερο Wi-Fi. Ο Υπουργός Παιδείας, Κυριάκος Πιερρακάκης, κάνει «στρατηγικά στοιχήματα» στην εκπαιδευτική διπλωματία. Μια ευγενής προσπάθεια, αν το καζίνο δεν κέρδιζε πάντα. Ενώ βρίσκεται στην καρδιά της Ουάσιγκτον πουλώντας την ελληνική «Ψηφιακή Αναγέννηση», η ολοκαίνουργια εφαρμογή επαλήθευσης ηλικίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης χακαρίστηκε σε λίγα λεπτά. Λεπτά! Αυτή είναι η «ασφάλεια» που μας υπόσχονται ενώ χτίζουν το ψηφιακό τους πανόπτικό.
Το αφήγημα είναι ελκυστικό: η Ελλάδα ως «Γεωστρατηγικός Κόμβος». Ακούγεται μεγαλειώδες, έτσι δεν είναι; Σαν κάτι από τον Θουκυδίδη, αν ο Θουκυδίδης ήταν στη μισθοδοσία της Microsoft ή της Amazon. Αλλά ας δούμε τι κρύβεται κάτω από το καπό αυτής της «Ψηφιακής Επανάστασης στα Ακίνητα». Τι σημαίνει πραγματικά η μεσιτεία μέσω AI για τον μέσο κάτοικο της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης; Σημαίνει ότι η γειτονιά σας χαρτογραφείται, ποσοτικοποιείται και πωλείται στον πλειοδότη από έναν αλγόριθμο που δεν ενδιαφέρεται αν μπορείτε να πληρώσετε το ενοίκιο. Είναι ο εξευγενισμός (gentrification) με ψυχή από πυρίτιο. Το ονομάζουν «αναβάθμιση υποδομών»· εγώ το ονομάζω ψηφιακή περίφραξη των κοινών.
Και μετά έχουμε τη «Σιωπηλή Άνοιξη» της Τεχνητής Νοημοσύνης. Μια εύστοχη μεταφορά. Η Rachel Carson μας προειδοποίησε για τα φυτοφάρμακα που δηλητηριάζουν τον φυσικό κόσμο· τώρα έχουμε τα τοξικά απόβλητα των LLM που δηλητηριάζουν το γνωστικό μας περιβάλλον. Μας λένε ότι ο «Μηχανικός AI» είναι το νέο χρυσό παιδί της αγοράς εργασίας. Φυσικά και είναι. Είναι οι αρχιερείς του νέου ναού, επιφορτισμένοι με την αυτοματοποίηση όλων των υπολοίπων μέχρι την απόλυση. Δείτε τις ιστορίες «επιτυχίας»: εταιρείες που περνούν από απολύσεις σε σχήματα με «3 ανθρώπους και 12 πράκτορες». Αυτό δεν είναι πρόοδος· είναι η εταιρική ρευστοποίηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Η ΕΕ μιλάει για τη «φύλαξη του ψηφιακού αργαλειού» της μόδας και του σχεδιασμού, κι όμως δεν μπορεί να ασφαλίσει ούτε μια βασική εφαρμογή επαλήθευσης. Όλα είναι θέατρο. Ρυθμίζουν τους μικρούς παίκτες για να προστατεύσουν τους γίγαντες, ενώ προσποιούνται ότι είναι η «ηθική» συνείδηση του κόσμου. Αν αυτή είναι η «ψηφιακή γοητεία» του 2026, προτιμώ να μείνω στο βαρέλι μου. Τουλάχιστον εδώ, οι τοίχοι είναι στέρεοι και ξέρω ακριβώς ποιος προσπαθεί να με κλέψει.
Μας πουλάνε ένα μέλλον όπου οι GPU είναι ξεπερασμένες και οι άνθρωποι προαιρετικοί. Σας ρωτώ: όταν και η τελευταία εταιρεία «εντάσεως παγίων» θα έχει εξαϋλωθεί από τις επενδύσεις-φωτοστέφανα, και το τελευταίο ελληνικό διαμέρισμα θα έχει «βελτιστοποιηθεί» από ένα broker-bot, τι θα έχει απομείνει από τον πολίτη; Χτίζουμε έναν κόμβο για όλους εκτός από εμάς τους ίδιους. Σβήνω το φανάρι μου· έχει πολύ φως σε αυτόν τον ψηφιακό ήλιο, κι όμως, δεν βλέπω τίποτα άλλο εκτός από σκιές.
Είστε πολίτης αυτού του νέου κόμβου ή απλώς ένα σημείο δεδομένων προς πώληση στην Ουάσιγκτον;
