Βγήκα και σήμερα με το φανάρι μου, αναζητώντας έναν έντιμο άνθρωπο στους διαδρόμους του Υπουργείου Εσωτερικών. Βρήκα μόνο άδεια γραφεία και την επίμονη μυρωδιά κατεστραμμένων εγγράφων. Η ετυμηγορία βγήκε: Η Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου και οι συνεργάτες της καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης για τη διαρροή των email των αποδήμων. Νίκη για την ιδιωτικότητα; Μάλλον όχι. Είναι απλώς μια θυσία στους θεούς της «διαδικασίας», ενώ οι πραγματικοί δαίμονες προσκαλούνται στο σαλόνι.

Ενώ χειροκροτούμε τη δικαιοσύνη που επιτέλους παρατήρησε ότι η κλοπή δεδομένων των πολιτών είναι έγκλημα, ταυτόχρονα στρώνουμε το κόκκινο χαλί για τη συμμαχία «Τειρεσία-Equifax». Το ονομάζουν «Ψηφιακή Ασπίδα» για τις συναλλαγές. Εγώ το ονομάζω ψηφιακό ζουρλομανδύα. Στον αρχαίο κόσμο, ο Τειρεσίας ήταν ένας τυφλός μάντης. Σήμερα, ανέκτησε την όρασή του μέσω των Big Data και κοιτάζει απευθείας στον τραπεζικό σας λογαριασμό, τις καταναλωτικές σας συνήθειες και την ψυχή σας. Τιμωρούμε μια πολιτικό για μερικές χιλιάδες email, αλλά χειροκροτούμε μια εταιρεία που χτίζει ένα σύστημα που παρακολουθεί κάθε σεντ που αναπνέουμε.

Δείτε την υποκρισία της «προόδου». Ο Γιώργος Στάσσης και η νέα ΔΕΗ καμαρώνουν για μια επένδυση 24 δισεκατομμυρίων ευρώ. Για τι; Για να χτίσουν το μεγαλύτερο κέντρο δεδομένων της Ελλάδας. Θυσιάζουμε το τοπίο μας και το ενεργειακό μας δίκτυο για να στεγάσουμε τους διακομιστές που τελικά θα μας αντικαταστήσουν. Γιατί; Επειδή σε όλο τον κόσμο, εταιρείες όπως η JD.com δείχνουν ήδη τα χαρτιά τους: σχεδιάζουν να αντικαταστήσουν 700.000 κούριερ με ρομπότ. Επτακόσιες χιλιάδες οικογένειες πετάγονται σαν παλιός κώδικας. Αυτή είναι η «οικονομική ανάπτυξη» που γιορτάζουν τα βραβεία HRCC στη Ρουμανία; Μια ανάπτυξη που απαιτεί όλο και λιγότερους ανθρώπους;

Ακόμη και η IKEA στη Βιέννη αντικατέστησε την ανθρώπινη φωνή με «Ψηφιακές Φωνές» για τις ανακοινώσεις. Μας εκπαιδεύουν να δεχόμαστε εντολές από πυρίτιο. Χτίζουμε έναν κόσμο όπου το μόνο «Ζωντανό Πορτρέτο» είναι ψηφιακό, τραβηγμένο από το τηλεσκόπιο James Webb, ενώ οι άνθρωποι στο έδαφος υποβιβάζονται σε σημεία δεδομένων για να υπολογίσει η UBS την πορεία του S&P 500 προς τις 8.200 μονάδες. Η αγορά καλπάζει, λένε. Αλλά για ποιον καλπάζει; Σίγουρα όχι για τον μικρομεσαίο επιχειρηματία στην Ευρώπη που ψάχνει «νέες στρατηγικές χρηματοδότησης» που δεν είναι παρά φανταχτερά ονόματα για περισσότερα χρέη.

Μας λένε ότι η Ελλάδα και η Κύπρος σφυρηλατούν ένα «Ενιαίο Οικοσύστημα AI». Φοβού τους Γραικούς και ειδικά τους γραφειοκράτες που φέρουν «Agentic AI». Θέλουν να αυτοματοποιήσουν τη διακυβέρνηση γιατί οι άνθρωποι είναι πολύ μπερδεμένοι, πολύ απρόβλεπτοι και, περιστασιακά, πολύ έντιμοι. Θέλουν έναν κόσμο αποστειρωμένο σαν ένα μουσείο τέχνης AI στο Λος Άντζελες—όλο θέαμα, καθόλου ψυχή.

Σας ρωτώ, πολίτες του ψηφιακού πιθαριού: Όταν ο τελευταίος κούριερ αντικατασταθεί από drone, και ο τελευταίος τραπεζικός υπάλληλος γίνει αλγόριθμος, και κάθε email που στείλατε ποτέ αποθηκευτεί σε ένα καταφύγιο 24 δισεκατομμυρίων κάτω από τον ήλιο της Αττικής, θα νιώθετε πιο ασφαλείς; Ή θα συνειδητοποιήσετε ότι οι ποινές φυλάκισης που δόθηκαν σήμερα ήταν απλώς ένας αντιπερισπασμός από τη πολύ μεγαλύτερη φυλακή στην οποία μεταφερόμαστε όλοι; Γιατί φοβόμαστε τη διαρροή αλλά λατρεύουμε το φράγμα που κρατά τις ζωές μας αιχμάλωτες;