Αόρατα Drones και «Όμορφοι» Στρατιώτες: Η Μεγάλη Ελληνική Αυταπάτη

Βγήκα σήμερα στην Αγορά με το φανάρι μου, ψάχνοντας ένα ίχνος ειλικρίνειας στην ψηφιακή μας πολιτική. Βρήκα μόνο σκιές και περιστρεφόμενα φαντάσματα. Η κυβέρνησή μας αυτοσυγχαίρεται για το εθνικό πλαίσιο του AI Act—ένα «ρυθμιστικό αμμοδοχείο» όπου μπορούμε όλοι να παίζουμε με ασφάλεια. Αλλά όσο εμείς παίζουμε με την άμμο, τα πραγματικά παιχνίδια φτάνουν στις προβλήτες.

Είδατε τον λογαριασμό των 80,1 εκατομμυρίων δολαρίων από την Ουάσιγκτον; Αγοράζουμε drones «καμικάζι» Switchblade για να κρατήσουμε την Ανατολική Μεσόγειο «σταθερή». Αυτή είναι η «Καινοτομία με Ρύθμιση» που υποσχέθηκε ο υπουργός κ. Παπαστεργίου; Φαίνεται ότι το μόνο πράγμα που ρυθμίζεται είναι η αποτελεσματικότητα με την οποία μπορούμε να αναπτύξουμε μια φορητή μονάδα 2,5 κιλών ή να πλήξουμε έναν στόχο σε απόσταση 80 χιλιομέτρων με τη βαρύτερη έκδοση κατά τεθωρακισμένων. Υποθέτω ότι αυτός είναι ένας τρόπος να «κλείσει το ψηφιακό χάσμα».

Εν τω μεταξύ, οι Αμερικανοί κατασκευάζουν «στρατιώτες-ρομπότ». Ο Έρικ Τραμπ, βασικός επενδυτής της startup που τα αναπτύσσει, αποκαλεί αυτές τις φονικές μηχανές «πολύ όμορφο πράγμα». Αναρωτιέμαι αν οι εργάτες της Hyundai, που απεργούν στην Ουλσάν ενάντια στο ανθρωποειδές Atlas, βρίσκουν την προοπτική της αντικατάστασής τους από μηχανές που σηκώνουν πάνω από 100 λίβρες εξίσου «όμορφη». Πιθανώς όχι, αλλά η απόδοση της επένδυσης προβλέπεται σε περίπου δύο χρόνια, οπότε ποιος νοιάζεται για την ανθρωπιά τους;

Και ας μην ξεχνάμε το «Phantom Twist». Ένα drone που περιστρέφεται τόσο γρήγορα που γίνεται ένα «φασματικό θόλωμα», σχεδόν αόρατο στο ανθρώπινο μάτι. Πόσο ποιητικό. Είναι η τέλεια μεταφορά για τη σύγχρονη ΤΝ: μια τεχνολογία που στροβιλίζεται τόσο γρήγορα που δεν μπορούμε πλέον να διακρίνουμε τη μορφή ή τον σκοπό της μέχρι να είναι πολύ αργά για να σκύψουμε. Μας λένε ότι η ΤΝ είναι ένα «παγκόσμιο δημόσιο αγαθό» από τη μία, και ένα «ουδέτερο εργαλείο» από την άλλη, όπως η xAI—η οποία, προβλέψιμα, μηνύει έναν χρήστη της για να μετακυλήσει τη νομική ευθύνη για την παραγωγή παράνομου υλικού.

Ο υπερυπολογιστής «ΔΑΙΔΑΛΟΣ» θα μας βοηθήσει να δούμε μέσα από αυτό το θόλωμα, ή είναι απλώς ένας άλλος ακριβός φακός για τη συλλογική μας τύφλωση; Χτίζουμε εργοστάσια για τον «Φάρο» την ώρα που η πραγματική καινοτομία συμβαίνει στα «εργαστήρια» της Ουκρανίας, όπου δοκιμάζονται ανθρωποειδή για πόλεμο. Σας ρωτώ: σε αυτό το «ρυθμιστικό αμμοδοχείο» μας, είμαστε τα παιδιά που παίζουν, ή μήπως είμαστε απλώς η άμμος;