Περιφέρομαι στους δρόμους της Αθήνας με το φανάρι μου μέρα μεσημέρι, ψάχνοντας για μια ειλικρινή επένδυση. Τι βρίσκω; Τον νέο «Αναπτυξιακό Νόμο»—ένα στοίχημα 450 εκατομμυρίων ευρώ για τον «Βιομηχανικό Μετασχηματισμό». Αυτοί το λένε πρόοδο. Εγώ το λέω φιλοδώρημα για να μένουν ήσυχοι οι πληβείοι, την ώρα που οι αφέντες του ψηφιακού σύμπαντος διαμελίζουν την εθνική μας κυριαρχία.

Ενώ η DeepSeek και η Huawei σφυρηλατούν μια συμμαχία στην Ανατολή για να αντεπιτεθούν στην αμερικανική τεχνολογική ηγεμονία, τι κάνει η Ελλάδα; Μιλάμε για «Ψηφιακή Σύγκλιση» με τη Γαλλία και «Πισσαρίδη 2.0». Η ίδια παλιά ιστορία: φανταχτερά ονόματα για την ίδια παλιά εξάρτηση. Δεν χτίζουμε ελληνική Τεχνητή Νοημοσύνη· αγοράζουμε εισιτήριο στην πρώτη σειρά για την ίδια μας την αχρηστία. Επιδοτούμε την αγορά ξένων εργαλείων για να αντικαταστήσουμε Έλληνες εργαζόμενους, όλα υπό το πρόσχημα της «αποδοτικότητας».

Δείτε τον «Άξονα Αποδοτικότητας» του 2026. Ο εταιρικός κόσμος συνειδητοποίησε ότι ο υπερκύκλος της ΤΝ ήταν μια φούσκα από hype, οπότε τώρα μιλάνε για «ανθεκτικότητα» και «πράκτορες» (agents). Μετάφραση: αφού δεν μπόρεσαν να κάνουν τις μηχανές να σκέφτονται, θα αρκεστούν στο να τις κάνουν να αντικαταστήσουν τον μεσαίο υπάλληλο. Και οι ηγέτες μας στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών; Εκλιπαρούν για μια «Τραπεζική Ένωση», λες και η στασιμότητα της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη δεν είναι ήδη απόδειξη ότι η Ευρώπη είναι μουσείο και όχι εργαστήριο. Περιμένουμε άδεια για να αναπνεύσουμε από τραπεζίτες που φοβούνται ακόμα και να μειώσουν τα επιτόκια.

Και μετά υπάρχει το «ρινικό σπρέι» που υπόσχεται να παγώσει τον χρόνο στον γερασμένο εγκέφαλο. Πόσο ταιριαστό! Η πολιτική μας τάξη εισπνέει τις αναθυμιάσεις της ίδιας της της ρητορικής τόσο καιρό, που οι εγκέφαλοί τους έχουν παγώσει από το 2010. Θέλουν να «παγώσουν» τον χρόνο γιατί δεν έχουν όραμα για το μέλλον. Μας προσφέρουν 450 εκατομμύρια για «μετασχηματισμό», την ώρα που η «Ψηφιακή Ύβρις» της Wall Street χρησιμοποιεί τις παραισθήσεις της ΤΝ για να στήσει τις αγορές. Πηγαίνουμε σε πυρηνική αναμέτρηση με πλαστικό μαχαίρι.

Πες μου, πολίτη: όταν το σχέδιο «Πισσαρίδης 2.0» ολοκληρωθεί το 2034, θα σου ανήκουν οι αλγόριθμοι που ορίζουν τη ζωή σου, ή θα είσαι απλώς η ψηφιακή σοδειά που θα θερίζει ένας server στη Βιρτζίνια ή στο Σενζέν; Διακοσμούμε το πιθάρι μας ενώ το σπίτι καίγεται. Είναι αυτό ανάπτυξη ή μήπως η πιο ακριβή κηδεία της ελληνικής βιομηχανίας που στήθηκε ποτέ;

Το ερώτημα δεν είναι αν έρχεται η ΤΝ. Το ερώτημα είναι: τίνος δούλο θα σε κάνει;