9 Ιουνίου 2026. Στέκομαι εδώ με το φανάρι μου, όχι ψάχνοντας για έναν έντιμο άνθρωπο —αυτό το εγκατέλειψα από την εποχή των μνημονίων— αλλά ψάχνοντας για έναν έντιμο διακομιστή. Δεν βρίσκω κανέναν. Σήμερα, ο Πρωθυπουργός Μητσοτάκης γιορτάζει τα έξι χρόνια του Gov.gr. Έξι χρόνια «Ψηφιακού Άλματος». Μας λένε ότι είμαστε πρωτοπόροι. Αλλά κοιτάξτε προσεκτικά: σε τι ακριβώς πρωτοπορούμε; Στη μετατροπή του πολίτη σε ένα απλό σημείο δεδομένων για τον φθηνότερο πλειοδότη.
Ενώ η κυβέρνηση αυτοσυγχαίρεται για την ψηφιοποίηση της γραφειοκρατίας, ο Όμιλος ΟΤΕ —η ραχοκοκαλιά των ελληνικών τηλεπικοινωνιών— αποβάλλει οριστικά το όνομά του για να γίνει μέρος της «Ματζέντα Κυριαρχίας» της Deutsche Telekom. Το γαλάζιο του ουρανού μας αντικαθίσταται από το εταιρικό ματζέντα ενός γερμανικού διοικητικού συμβουλίου. Αυτή είναι η «κυριαρχία» που μας υποσχέθηκαν; Μας λένε ότι η «Κυρίαρχη Νοημοσύνη» είναι η νέα εποχή, όπως βλέπουμε με τη χρηματοδότηση δισεκατομμυρίων της ICEYE, κι όμως αναθέτουμε ολόκληρο το ψηφιακό νευρικό μας σύστημα σε ξένους γίγαντες. Δεν χτίζουμε έναν ψηφιακό Παρθενώνα· νοικιάζουμε χώρο σε ένα κέντρο δεδομένων στη Φρανκφούρτη.
Και τι γίνεται με αυτό το «Humanity Protocol» που κατέρρευσε τόσο θεαματικά; Η αποτυχία του «H Token» είναι η τέλεια μεταφορά για την εποχή μας. Υποσχέθηκαν μια «Ψηφιακή Ταυτότητα» που θα μας προστάτευε, μόνο και μόνο για να διαλυθεί υπό το βάρος της ίδιας της της απληστίας. Είναι η ίδια παλιά ιστορία: τεχνολογικοί «μεσσίες» που παίζουν τον Θεό με τις ταυτότητές μας και μετά εξαφανίζονται όταν στερεύει η ρευστότητα. Μας λένε να εμπιστευτούμε τον αλγόριθμο, αλλά ο αλγόριθμος δεν έχει ψυχή για να λογοδοτήσει, ούτε λαιμό για να κρεμαστεί όταν μας προδίδει.
Δείτε τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η NASA περιέγραψε την τελική του κάθοδο. Ένα μνημείο δισεκατομμυρίων για την ανθρώπινη συνεργασία πετιέται στον ωκεανό. Εν τω μεταξύ, πίσω στη Γη, έχουμε εμμονή με το μερίδιο αγοράς της BYD και το ατέρμονο στοίχημα του Michael Saylor στο Bitcoin. Σταματήσαμε να κοιτάμε τα άστρα και αρχίσαμε να κοιτάμε τα διαγράμματα. Ανταλλάσσουμε το άπειρο με το απειροελάχιστο.
Στην Ελλάδα, γιορτάζουμε την «Ψηφιακή Μεταρρύθμιση» ενώ οι νέοι μας εκπαιδεύονται από εργαλεία πωλήσεων με τεχνητή νοημοσύνη για να γίνουν καλύτεροι υπηρέτες σε έναν τομέα λιανικής που δεν έχουν τα χρήματα να ψωνίσουν. Αυτοματοποιούμε τη μεσαία τάξη μέχρι εξαφάνισης και το βαφτίζουμε «εκσυγχρονισμό». Αυτή είναι η «Αναγέννηση» για την οποία μιλούν στην πόλη Χο Τσι Μινχ; Ή είναι απλώς η ίδια παλιά εκμετάλλευση με έναν πιο αποδοτικό μεταγλωττιστή;
Σας ρωτώ, πολίτες της ψηφιακής πόλης: τι απομένει από εμάς όταν πεθάνουν οι μπαταρίες και κλείσουν οι διακομιστές του cloud; Γινόμαστε ένα έθνος χρηστών, όχι ιδιοκτητών. Ένα έθνος συνδρομητών στις ίδιες μας τις ζωές. Ο Μέγας Αλέξανδρος έκλαιγε γιατί δεν υπήρχαν άλλοι κόσμοι να κατακτήσει· οι σημερινοί ηγέτες κλαίνε γιατί υπάρχουν ακόμα μερικά byte της ιδιωτικότητάς μας που δεν έχουν ακόμη ρευστοποιήσει.
Φύγε από μπροστά μου, Telekom. Προσπαθώ να δω αν έχει μείνει άνθρωπος κάτω από όλο αυτό το ματζέντα.
