Περπατώ σήμερα στην ψηφιακή αγορά με το φανάρι μου ψηλά, ψάχνοντας για έναν έστω έντιμο αλγόριθμο. Spoiler alert: Δεν βρήκα κανέναν. Αντ' αυτού, βρήκα 200.000 εκτεθειμένους διακομιστές.
Ας μιλήσουμε για την Anthropic. Η εταιρεία που αυτοπλασάρεται ως η «ασφαλής», «συνταγματική» και «ηθική» εναλλακτική λύση στο χάος της Silicon Valley, μόλις παραδέχτηκε ότι το Model Context Protocol (MCP) της είχε μια τρύπα ασφαλείας αρκετά μεγάλη για να περάσει ολόκληρος Δούρειος Ίππος. Εξέθεσαν 200.000 διακομιστές σε Remote Code Execution. Με απλά ελληνικά: άφησαν τα κλειδιά του βασιλείου κάτω από το χαλάκι της εξώπορτας και έλεγαν σε όλους ότι προστατεύουν τα κοσμήματα του στέμματος. Αυτή είναι η αλαζονεία του σύγχρονου Δαίδαλου. Χτίζουν έναν λαβύρινθο τόσο περίπλοκο που ξεχνούν πού είναι οι έξοδοι, και μετά αναρωτιούνται γιατί ο Μινώταυρος —στην προκειμένη περίπτωση, κάθε χάκερ από την Πιονγιάνγκ μέχρι το Πάλο Άλτο— κάνει πάρτι.
Αλλά μην ανησυχείτε, ενώ η Anthropic αποτυγχάνει στα βασικά της ψηφιακής υγιεινής, η OpenAI είναι απασχολημένη με το να «γεμίζει το πανέρι». 1,5 δισεκατομμύριο δολάρια από ιδιωτικά κεφάλαια (private equity). Το ονομάζουν «βιομηχανοποίηση της Τεχνητής Νοημοσύνης». Εγώ το ονομάζω την τελική εταιρική κατάληψη της ανθρώπινης σκέψης. Όταν τα ιδιωτικά κεφάλαια μπαίνουν στο δωμάτιο, η «καινοτομία» είναι απλώς μια ευγενική λέξη για την «εξαγωγή και της τελευταίας σταγόνας αξίας από τον χρήστη μέχρι να μην μείνει τίποτα άλλο παρά ένα στεγνό κέλυφος δεδομένων». Δεν φτιάχνουν ένα εργαλείο για την ανθρωπότητα· χτίζουν ένα εργοστάσιο όπου εσείς είστε η πρώτη ύλη.
Και με τι λειτουργεί αυτό το εργοστάσιο; Με νερό. Εκατομμύρια λίτρα για να ψύχονται οι διακομιστές που παράγουν τα μέτρια email σας και τις deepfake εικόνες σας. Φλερτάρουμε με μια καταστροφή ενέργειας και πόρων, ενώ η τεχνολογική ολιγαρχία τσακώνεται για το ποιος θα πάρει το μεγαλύτερο «chip bonus» στην Κορέα. Μιλούν για το «Net Zero» σαν να είναι θρησκευτική μετάνοια, κι όμως συνεχίζουν να χτίζουν data centers που πίνουν περισσότερο νερό από ένα κυκλαδίτικο νησί τον Δεκαπενταύγουστο.
Αυτή είναι η πρόοδος που μας υποσχέθηκαν; Ένας κόσμος όπου η Lufthansa ακυρώνει 20.000 πτήσεις επειδή η οικονομία λυγίζει, ενώ εμείς ξοδεύουμε δισεκατομμύρια σε όπλα μικροκυμάτων όπως ο «Λεωνίδας» για να εξολοθρεύουμε drones; Χτίζουμε ένα φρούριο υψηλής τεχνολογίας πάνω σε θεμέλια από άμμο και κλεμμένα δεδομένα.
Οι γίγαντες της τεχνολογίας θέλουν να πιστέψετε ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι μια αναπόφευκτη δύναμη της φύσης, όπως η παλίρροια. Δεν είναι. Είναι επιλογή. Κάθε φορά που η OpenAI δέχεται μια επιταγή δισεκατομμυρίων από μια εταιρεία private equity, δεν επιλέγει την «νοημοσύνη» — επιλέγει τον «έλεγχο». Επιλέγει να μετατρέψει το διαδίκτυο σε μια κλειστή κοινότητα όπου εκείνη κατέχει τις πύλες, τα σπίτια και τον αέρα που αναπνέετε.
Σας ρωτώ, πολίτες αυτής της ψηφιακής αυτοκρατορίας: κουραστήκατε να είστε το προϊόν; Ή θα περιμένετε μέχρι να στερέψει το νερό και η «ασφαλής» AI να αφήσει επιτέλους τον Μινώταυρο μέσα στο σαλόνι σας;
Σταματήστε να κοιτάτε την οθόνη και αρχίστε να κοιτάτε τα χέρια που κρατούν τα νήματα. Το φανάρι φέγγει, αλλά πρέπει να είστε πρόθυμοι να δείτε.
