Σε μια περίοδο όπου η παγκόσμια οικονομία πλέει σε αχαρτογράφητα ύδατα, η ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει την έννοια της προόδου. Από το βήμα του 7ου Συνεδρίου του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, ο Κυριάκος Πιερρακάκης παρουσίασε ένα όραμα που ξεφεύγει από τους παραδοσιακούς δείκτες της ποσοτικής μεγέθυνσης, τοποθετώντας τη σταθερότητα στον πυρήνα της εθνικής στρατηγικής. Η δήλωσή του, «η σταθερότητα είναι η νέα ανάπτυξη», δεν αποτελεί απλώς ένα επικοινωνιακό σύνθημα, αλλά μια βαθιά παραδοχή ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να αντέξει άλλους κύκλους αστάθειας.
Το Ορόσημο του 120% και η Δημοσιονομική Στρατηγική
Ο κεντρικός στόχος που τέθηκε είναι σαφής και φιλόδοξος: η μείωση του δημόσιου χρέους κάτω από το 120% του ΑΕΠ έως το 2029. Για μια χώρα που πριν από λίγα χρόνια βρισκόταν στο χείλος της χρεοκοπίας με το χρέος να υπερβαίνει το 200%, η προοπτική αυτή σηματοδοτεί την οριστική επιστροφή στην ευρωπαϊκή κανονικότητα. Ο κ. Πιερρακάκης υπογράμμισε ότι η επίτευξη αυτού του στόχου δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά η απαραίτητη προϋπόθεση για τη διατήρηση της επενδυτικής βαθμίδας και τη μείωση του κόστους δανεισμού για το κράτος και τις επιχειρήσεις.
Η στρατηγική αυτή βασίζεται σε τρεις πυλώνες: τη διατήρηση πρωτογενών πλεονασμάτων, την επιτάχυνση των επενδύσεων μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης και τη σταθερή ψηφιοποίηση του κράτους που περιορίζει τη φοροδιαφυγή. Η ανάλυση του Υπουργού εστίασε στο γεγονός ότι η «ανθεκτικότητα» (resilience) αποτελεί πλέον το νέο νόμισμα στη διεθνή οικονομία. Σε έναν κόσμο γεωπολιτικών αναταράξεων, η Ελλάδα επιδιώκει να αποτελέσει ένα «ασφαλές λιμάνι» για τα διεθνή κεφάλαια.
Από την Ψηφιακή Μετάβαση στην Οικονομική Μεταρρύθμιση
Παρόλο που ο κ. Πιερρακάκης κατέχει πλέον το χαρτοφυλάκιο της Παιδείας, η ομιλία του αντικατοπτρίζει τον ρόλο του ως κεντρικού στρατηγικού αναλυτή της κυβέρνησης. Συνέδεσε άρρηκτα την οικονομική σταθερότητα με τις δομικές μεταρρυθμίσεις στο ανθρώπινο κεφάλαιο. «Δεν υπάρχει ανάπτυξη χωρίς δεξιότητες, και δεν υπάρχουν δεξιότητες χωρίς ένα σταθερό οικονομικό περιβάλλον που να τις απορροφά», τόνισε χαρακτηριστικά. Η μεταρρύθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και η διασύνδεσή της με την αγορά εργασίας θεωρούνται κρίσιμα εργαλεία για την αύξηση της παραγωγικότητας, η οποία παραμένει η «αχίλλειος πτέρνα» της ελληνικής οικονομίας.
- Η ψηφιοποίηση των φορολογικών ελέγχων ως μέσο αύξησης των εσόδων χωρίς αύξηση φόρων.
- Η προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων σε τομείς υψηλής προστιθέμενης αξίας.
- Η αξιοποίηση των πόρων του Tαμείου Ανάκαμψης για την πράσινη μετάβαση.
- Η μείωση της γραφειοκρατίας που λειτουργεί ως «έμμεσος φόρος» στην επιχειρηματικότητα.
Ο Υπουργός επεσήμανε ότι η σταθερότητα δεν σημαίνει στασιμότητα. Αντιθέτως, είναι η βάση πάνω στην οποία μπορεί να χτιστεί ένα βιώσιμο μοντέλο που δεν θα εξαρτάται από πρόσκαιρες καταναλωτικές εκρήξεις, αλλά από εξαγωγές και καινοτομία. Η μετάβαση από μια οικονομία της κατανάλωσης σε μια οικονομία της παραγωγής είναι το μεγάλο ζητούμενο της τρέχουσας δεκαετίας.
Οι Προκλήσεις του Διεθνούς Περιβάλλοντος
Η ανάλυση δεν παρέλειψε τους κινδύνους. Ο πληθωρισμός, οι υψηλές τιμές ενέργειας και η δημογραφική κρίση αποτελούν τροχοπέδη που απαιτεί συνεχή εγρήγορση. Ο κ. Πιερρακάκης σημείωσε ότι το νέο Σύμφωνο Σταθερότητας της ΕΕ θέτει αυστηρά όρια, και η Ελλάδα οφείλει να είναι ο «καλός μαθητής» για να διατηρήσει την αξιοπιστία της. Η πολιτική σταθερότητα αναφέρθηκε επίσης ως κρίσιμος παράγοντας, καθώς οι αγορές τιμωρούν την αβεβαιότητα ταχύτερα από ποτέ.
«Η ιστορία μας δίδαξε ότι η ανάπτυξη που βασίζεται σε δανεικά είναι μια ψευδαίσθηση. Η πραγματική ευημερία απαιτεί γερά θεμέλια, και αυτά τα θεμέλια χτίζονται με δημοσιονομική σοβαρότητα και μεταρρυθμιστικό θάρρος.»
Κλείνοντας, η παρέμβαση του Υπουργού στο Οικονομικό Επιμελητήριο έστειλε ένα μήνυμα τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό: η Ελλάδα του 2026 δεν αναζητά πλέον «θαύματα», αλλά τη συστηματική εφαρμογή ενός οδικού χάρτη που θα την οδηγήσει σε χρέος κάτω από το 120% και σε μια οικονομία που θα αντέχει στους κραδασμούς του μέλλοντος. Το στοίχημα είναι μεγάλο, αλλά η προσήλωση στη σταθερότητα φαίνεται να είναι η μόνη ρεαλιστική διέξοδος από τις παθογένειες του παρελθόντος.
