Στο επιβλητικό σκηνικό των Δελφών, εκεί όπου η αρχαία σοφία συναντά τις σύγχρονες προκλήσεις της παγκόσμιας οικονομίας, ο Σπύρος Θεοδωρόπουλος, Πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ), προχώρησε σε μια παρέμβαση που αναμένεται να συζητηθεί επί μακρόν στους πολιτικούς και επιχειρηματικούς κύκλους. Η κεντρική του θέση, συμπυκνωμένη στη φράση «λιγότερα υπουργεία, περισσότερη ανάπτυξη», δεν αποτελεί απλώς ένα σύνθημα, αλλά μια βαθιά ανατομία των δομικών προβλημάτων που εξακολουθούν να καθηλώνουν την ελληνική παραγωγικότητα.
Η Παγίδα της Πολυνομίας και των «Στεγανών»
Ο κ. Θεοδωρόπουλος, με την εμπειρία ενός ανθρώπου που έχει χτίσει διεθνείς επιχειρηματικούς κολοσσούς από το μηδέν, εστίασε στην παθογένεια του ελληνικού διοικητικού μοντέλου. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο μεγάλος αριθμός υπουργείων δεν αποτελεί ένδειξη ισχυρής διακυβέρνησης, αλλά αντίθετα, δημιουργεί «στεγανά» (silos) που εμποδίζουν την οριζόντια επικοινωνία και τη λήψη αποφάσεων. Όταν μια επένδυση απαιτεί την έγκριση πέντε ή έξι διαφορετικών χαρτοφυλακίων, η καθυστέρηση δεν είναι απλώς πιθανή, είναι βέβαιη.
Η γραφειοκρατία δεν είναι μόνο οι ουρές στις υπηρεσίες· είναι η αλληλοεπικάλυψη αρμοδιοτήτων που «πνίγει» την επιχειρηματικότητα πριν καν αυτή ξεκινήσει να αναπνέει.
Η κριτική αυτή έρχεται σε μια στιγμή που η κυβέρνηση προωθεί την ψηφιοποίηση του κράτους. Ωστόσο, ο πρόεδρος του ΣΕΒ ήταν σαφής: η ψηφιοποίηση μιας κακής διαδικασίας απλώς την καθιστά «ψηφιακά κακή». Η πραγματική μεταρρύθμιση έγκειται στην κατάργηση περιττών σταδίων και στη συγχώνευση δομών που επιτελούν παρεμφερές έργο, επιτρέποντας στο κράτος να λειτουργεί ως επιταχυντής και όχι ως τροχοπέδη.
Το Έλλειμμα Παραγωγικότητας και ο Ευρωπαϊκός Ανταγωνισμός
Ένα από τα πιο ανησυχητικά σημεία της ομιλίας του Θεοδωρόπουλου ήταν η αναφορά στο χάσμα παραγωγικότητας μεταξύ Ελλάδας και Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρά τους ικανοποιητικούς ρυθμούς ανάπτυξης των τελευταίων ετών, η ελληνική οικονομία παραμένει χαμηλά στην προστιθέμενη αξία ανά εργαζόμενο. Ο κ. Θεοδωρόπουλος τόνισε ότι για να κλείσει αυτή η ψαλίδα, απαιτείται μια γενναία στροφή προς τη βιομηχανία και την παραγωγή διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών.
- Ενίσχυση των επενδύσεων σε τεχνολογία και καινοτομία.
- Επανακατάρτιση του εργατικού δυναμικού (reskilling) για τις ανάγκες της 4ης βιομηχανικής επανάστασης.
- Μείωση του μη μισθολογικού κόστους που επιβαρύνει την ανταγωνιστικότητα.
- Σταθερό φορολογικό πλαίσιο που θα επιτρέπει μακροχρόνιο σχεδιασμό.
Η ανησυχία του επιχειρηματικού κόσμου εστιάζεται στο γεγονός ότι η ανάπτυξη που βασίζεται αποκλειστικά στην κατανάλωση και τον τουρισμό έχει ημερομηνία λήξης. Χωρίς μια ισχυρή παραγωγική βάση, η χώρα παραμένει ευάλωτη σε εξωγενείς κλυδωνισμούς.
Η Ανάγκη για μια Σύγχρονη Βιομηχανική Πολιτική
Ο πρόεδρος του ΣΕΒ κάλεσε την πολιτική ηγεσία να υιοθετήσει μια εθνική στρατηγική για τη βιομηχανία, παρόμοια με αυτές που εφαρμόζουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Αυτό περιλαμβάνει την παροχή κινήτρων για τη μεγέθυνση των επιχειρήσεων, καθώς το μικρό μέγεθος της πλειονότητας των ελληνικών εταιρειών αποτελεί εμπόδιο για την εξωστρέφεια και την πρόσβαση σε φθηνή χρηματοδότηση.
Ολοκληρώνοντας την παρέμβασή του, ο κ. Θεοδωρόπουλος έστειλε ένα μήνυμα αισιοδοξίας αλλά και εγρήγορσης. Η Ελλάδα διαθέτει το ταλέντο και τις ευκαιρίες, αλλά χρειάζεται ένα κράτος που θα «τολμήσει να μικρύνει» προκειμένου να επιτρέψει στην οικονομία να μεγαλώσει. Η μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης δεν είναι πλέον μια επιλογή, αλλά μια υπαρξιακή αναγκαιότητα για τη χώρα στην αυγή του 2026.
