Σε μια περίοδο που η Μέση Ανατολή θυμίζει πυριτιδαποθήκη έτοιμη να εκραγεί, ο Ιρανός Υπουργός Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, επέλεξε να μεταφέρει τη σύγκρουση από το πεδίο των μαχών στο πεδίο της οικονομικής λογιστικής. Με μια ηχηρή παρέμβαση, ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας υποστήριξε ότι το Πεντάγωνο και η κυβέρνηση των ΗΠΑ υποτιμούν συστηματικά το πραγματικό κόστος της εμπλοκής τους στις περιφερειακές συγκρούσεις, τοποθετώντας το νούμερο στα 100 δισεκατομμύρια δολάρια.
Η Αριθμητική της Σύγκρουσης και η Ρητορική της Τεχεράνης
Ο Αραγτσί, ένας διπλωμάτης καριέρας που γνωρίζει καλά τη γλώσσα της Δύσης, δεν περιορίστηκε σε γενικόλογες κατηγορίες. Σύμφωνα με τον ίδιο, η αμερικανική βοήθεια προς το Ισραήλ, η οποία επισήμως κινείται σε επίπεδα μερικών δισεκατομμυρίων ετησίως, αποτελεί μόνο την κορυφή του παγόβουνου. «Οι Αμερικανοί φορολογούμενοι πρέπει να γνωρίζουν πού πηγαίνουν τα χρήματά τους», δήλωσε, υπονοώντας ότι το κόστος των στρατιωτικών αναπτύξεων, της αυξημένης επιφυλακής στην Ερυθρά Θάλασσα και των συμπληρωματικών πακέτων εξοπλισμών έχει εκτοξεύσει το συνολικό λογαριασμό.
Η στρατηγική του Ιράν είναι σαφής: στοχεύει στην εσωτερική κοινή γνώμη των ΗΠΑ. Σε μια εποχή που η αμερικανική κοινωνία είναι βαθιά διχασμένη και η οικονομία αποτελεί το κύριο μέλημα των ψηφοφόρων, η ανάδειξη του «κόστους του πολέμου» αποτελεί ένα ισχυρό εργαλείο ήπιας ισχύος. Ο Αραγτσί επιδιώκει να δημιουργήσει τριγμούς στη συμμαχία Ουάσιγκτον-Τελ Αβίβ, παρουσιάζοντάς την ως μια οικονομική αιμορραγία που στερεί πόρους από την εγχώρια ανάπτυξη των ΗΠΑ.
Το Πεντάγωνο υπό Πίεση: Διαφάνεια ή Εθνική Ασφάλεια;
Από την πλευρά του, το Πεντάγωνο διατηρεί τη θέση ότι η στήριξη προς το Ισραήλ είναι μια επένδυση στην περιφερειακή σταθερότητα και την αποτροπή ενός ευρύτερου πολέμου. Ωστόσο, οι ισχυρισμοί του Αραγτσί έρχονται να προστεθούν σε μια αυξανόμενη κριτική εντός του Κογκρέσου, όπου ορισμένοι νομοθέτες ζητούν μεγαλύτερη διαφάνεια στις δαπάνες. Η απόσταση ανάμεσα στα 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια της τακτικής ετήσιας βοήθειας και τα 100 δισεκατομμύρια που αναφέρει ο Ιρανός ΥΠΕΞ είναι τεράστια, αλλά η αλήθεια ίσως κρύβεται κάπου στη μέση, αν συνυπολογιστούν οι έμμεσες δαπάνες.
- Το κόστος της επιχείρησης Prosperity Guardian στην Ερυθρά Θάλασσα.
- Η μεταφορά αεροπλανοφόρων και στρατευμάτων στην περιοχή.
- Η αναπλήρωση των αποθεμάτων πυρομαχικών που εξαντλούνται από τις ισραηλινές επιχειρήσεις.
Αυτά τα «κρυφά» κόστη είναι που ο Αραγτσί προσπαθεί να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά. Η αναφορά του στον Μπενιαμίν Νετανιάχου και την κυβέρνηση Τραμπ (αναφερόμενος στην κληρονομιά της πολιτικής της «μέγιστης πίεσης») δείχνει ότι η Τεχεράνη προσπαθεί να επηρεάσει το πολιτικό κλίμα στις ΗΠΑ, παρουσιάζοντας την τρέχουσα πολιτική ως μια καταστροφική οικονομική επιλογή.
Γεωπολιτικές Επιπτώσεις και η «Μάχη του Αφηγήματος»
Η παρέμβαση του Αραγτσί δεν είναι απλώς μια οικονομική διαπίστωση, αλλά ένα κομμάτι του ψυχολογικού πολέμου. Σε μια περίοδο που το Ιράν αντιμετωπίζει τις δικές του σοβαρές οικονομικές προκλήσεις λόγω των κυρώσεων, η προσπάθεια να αντιστρέψει το αφήγημα και να παρουσιάσει τις ΗΠΑ ως τον «οικονομικά ηττημένο» της κρίσης είναι αξιοσημείωτη. Καθώς οι περιφερειακές εντάσεις συνεχίζονται, ο έλεγχος της πληροφορίας και η ερμηνεία των αριθμών γίνονται εξίσου κρίσιμα με τους πυραύλους και τα drones.
«Το κόστος του πολέμου δεν μετριέται μόνο σε αίμα, αλλά και στην ευημερία που θυσιάζεται στο βωμό της ηγεμονίας», φαίνεται να είναι το μήνυμα της Τεχεράνης προς τη Δύση.
Συμπερασματικά, η δήλωση του Αμπάς Αραγτσί αποτελεί μια υπενθύμιση ότι στη σύγχρονη γεωπολιτική, τα λογιστικά φύλλα είναι συχνά εξίσου θανατηφόρα με τα όπλα. Είτε το νούμερο των 100 δισεκατομμυρίων είναι ακριβές είτε αποτελεί προϊόν προπαγάνδας, η συζήτηση για το οικονομικό τίμημα της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή έχει ανοίξει για τα καλά, και το Ιράν σκοπεύει να την κρατήσει ψηλά στην ατζέντα.
