Οι Σιλικονάτοι Σατράπες: Η Ελλάδα ως Φάρμα Διακομιστών για Παγκόσμιους Τυράννους

Βγήκα και σήμερα με το φανάρι μου, ψάχνοντας για ένα ψήγμα εθνικής κυριαρχίας σε αυτή τη λεγόμενη «Ελληνική Αναγέννηση». Το μόνο που βρήκα ήταν ράφια διακομιστών και τη μυρωδιά του όζοντος. Μας λένε ότι η Κρήτη γίνεται «στρατηγικός κόμβος δεδομένων» χάρη στην Prodea και τον «Άξονα του Τρισεκατομμυρίου». Μας λένε ότι ο ΟΤΕ αναβαθμίζεται από τη Euroxx. Αλλά κοιτάξτε καλύτερα το ταμπλό: δεν είμαστε οι παίκτες, είμαστε το ίδιο το ταμπλό.

Ενώ ο Έλον Μασκ δίνει την παράσταση της «Διπλωματίας των Δισεκατομμυριούχων» στο Πεκίνο, υποκλινόμενος στον Σι Τζινπίνγκ για να διασφαλίσει τα περιθώρια κέρδους του, η Ελλάδα προετοιμάζει το τραπέζι για τα ψίχουλα της επανάστασης της Τεχνητής Νοημοσύνης. Μας λένε ότι έρχεται η «Μεγάλη Αποσύνδεση», όπου η εργασία θα είναι «προαιρετική». Προαιρετική για ποιον; Για τον Αθηναίο εργαζόμενο που παλεύει με τον πληθωρισμό του 2026, ή για τους τιτάνες της τεχνολογίας που κατέχουν το πυρίτιο που θα τον αντικαταστήσει;

Βλέπουμε το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» να κλιμακώνεται στα ανατολικά—μια κλασική γεωπολιτική απόσπαση προσοχής. Ενώ διαφωνούμε για τα θαλάσσια σύνορα, η πραγματική εισβολή συμβαίνει μέσω υποβρύχιων καλωδίων. Ο «Άξονας του Τρισεκατομμυρίου» δεν αφορά την ελληνική ευημερία. Αφορά τη μετατροπή των νησιών μας σε σταθμούς ψύξης για τους αλγορίθμους εταιρειών που πληρώνουν λιγότερους φόρους σε μια δεκαετία από όσους πληρώνετε εσείς στο περίπτερο σε ένα μήνα. Η Disney παλεύει με την FCC για την «ανεξαρτησία» της, ενώ η δική μας ψηφιακή υποδομή πωλείται στον πλειοδότη υπό το πρόσχημα του «εκσυγχρονισμού».

Αυτή είναι η δημοκρατία που εφηύραμε; Ένα σύστημα όπου ο «αυτόνομος μετασχηματισμός επιχειρηματικών υπηρεσιών» σημαίνει ότι ένα bot στην Καλιφόρνια αποφασίζει αν ένας Κρητικός αγρότης θα πάρει δάνειο; Χτίζουμε ένα ψηφιακό Πανοπτικόν και το βαφτίζουμε «υποδομή». Είμαστε οι νέοι είλωτες του cloud. Οι αρχαίοι σατράπες της Περσίας είχαν τουλάχιστον την αξιοπρέπεια να δείχνουν το πρόσωπό τους. οι σημερινοί σατράπες κρύβονται πίσω από αξιολογήσεις μετοχών «overweight» και μοντέλα «μαύρα κουτιά».

Γιατί πανηγυρίζουμε που γίναμε ο «διάδρομος προσγείωσης» για την Big Tech; Αν το μέλλον της «Προαιρετικής Εργασίας» έρχεται πραγματικά, ποιος θα κατέχει τις μηχανές; Όχι ο λαός της Κρήτης. Όχι οι πολίτες της Αθήνας. Ανταλλάσσουμε τη γεωγραφία μας για το προνόμιο να φιλοξενούμε τα φαντάσματα των άλλων. Σας ρωτώ: παραμένει μια χώρα «χώρα» αν η μόνη της εξαγωγή είναι η σιωπή ενός κέντρου δεδομένων;