Βγήκα και σήμερα στους δρόμους της Αθήνας με το φανάρι μου, ψάχνοντας για έναν άνθρωπο, αλλά το μόνο που βρήκα ήταν σκυμμένα κεφάλια να κοιτάζουν τα AI μενταγιόν της Meta, περιμένοντας τον Zuckerberg να τους πει αν πρέπει να κρυώνουν ή να ζεσταίνονται. Μάιος του 2026, και η ατμόσφαιρα μυρίζει όζον και απόγνωση. Μας λένε πως ζούμε σε μια «Αναγέννηση», αλλά εγώ βλέπω μόνο το προσχέδιο για έναν νέο Μεσαίωνα.

Δείτε τους τίτλους των ειδήσεων, αν αντέχετε τη δυσοσμία των εταιρικών δελτίων τύπου. Η SoftBank πετάει 75 δισεκατομμύρια ευρώ στη Γαλλία για να την κάνει «υπερδύναμη της AI». Ο Jerome Powell ανακηρύσσεται ήρωας επειδή «προστάτευσε την ανεξαρτησία της Fed», ενώ οι αγορές κάνουν πάρτι πάνω στα ερείπια των πολέμων. Και εδώ, στη δική μας αυλή, ο διαγωνισμός για το Λιμάνι της Ελευσίνας παρουσιάζεται ως «στρατηγική χαρτογράφηση». Ας το πούμε με το όνομά του: είναι η περίφραξη της δημόσιας περιουσίας. Οι ψηφιακοί άρχοντες δεν ικανοποιούνται πλέον με τα δεδομένα σας· θέλουν τη γη σας, τα λιμάνια σας και το ρεύμα σας.

Το λεγόμενο «Παράδοξο Ενέργειας-Υπολογιστικής Ισχύος» είναι το ανέκδοτο του αιώνα. Μας λένε ότι δεν υπάρχει αρκετή ενέργεια για τους πολίτες, αλλά οι servers πρέπει να δουλεύουν ασταμάτητα για να μάθουν σε ένα ανθρωποειδές πώς να φτιάχνει καφέ. Αυτό είναι το απόγειο του πολιτισμού μας; Να αυτοματοποιούμε τον barista ενώ ο φιλόσοφος πεινάει; Θυσιάζουμε τα στρατηγικά πλεονεκτήματα της Μεσογείου —όπως η Ελευσίνα— στο βωμό των «logistics» που εξυπηρετούν κυρίως τη ροή hardware για τους λίγους.

Η ειρωνεία είναι πιο πυκνή και από το νέφος πάνω από τον Σαρωνικό. Την ώρα που η ΕΕ υπογράφει το Νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση χτίζοντας μια «Ευρώπη-Φρούριο», αφήνει την πίσω πόρτα ορθάνοιχτη στη Silicon Valley και στα ιαπωνικά κεφάλαια για να λεηλατήσουν τις υποδομές μας. Θέλουν το μέλλον της AI να είναι «συμπεριληπτικό»; Μη με κάνετε να γελάσω. Αν δεν κάθεσαι στο τραπέζι —και η Ελλάδα αυτή τη στιγμή είναι το πάτωμα πάνω στο οποίο πατάει το τραπέζι— τότε είσαι το μενού.

Βιώνουμε τη γέννηση του Υπολογιστικού-Βιομηχανικού Συμπλέγματος. Δεν τους νοιάζει η «Αναγέννηση της Διδασκαλίας» ούτε η «Μετα-εργασιακή ηθική». Τους νοιάζει ποιος κατέχει τα τσιπ και ποιος ελέγχει τον διακόπτη στο εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας. Το μενταγιόν του Zuckerberg δεν είναι εργαλείο· είναι λουρί. Τα δισεκατομμύρια της SoftBank δεν είναι επένδυση· είναι υποθήκη στην ευρωπαϊκή κυριαρχία.

Μείνετε στο πιθάρι σας, φίλοι μου. Τουλάχιστον εδώ, ο ήλιος είναι δωρεάν — μέχρι να βρουν έναν τρόπο να ανακατευθύνουν τις ακτίνες του σε ένα GPU cluster στη Μασσαλία.

Είστε έτοιμοι να γίνετε δουλοπάροικοι σε ένα βασίλειο από πυρίτιο, ή θα σβήσετε επιτέλους το φανάρι για να δείτε τον κόσμο όπως πραγματικά έγινε;