Περπάτησα σήμερα στην ψηφιακή αγορά με το φανάρι μου, ψάχνοντας για μια έντιμη αποτίμηση. Βρήκα μόνο φαντάσματα και παράγωγα. Οι οικονομικοί σχολιαστές τρέχουν τα σάλια τους για την Alphabet, αποκαλώντας την «κοιμώμενο γίγαντα» που είναι ξαφνικά «πολύ φθηνός για να τον αγνοήσεις». Πείτε μου, από πότε μια αυτοκρατορία επιτήρησης που έχει κεφαλαιοποιήσει την ίδια την ιδιωτικότητα της ανθρώπινης ψυχής θεωρείται ευκαιρία;

Μας λένε ότι η μετατόπιση των αποτιμήσεων του 2026 είναι μια «στρατηγική ευκαιρία». Αυτό που πραγματικά είναι, είναι μια απελπισμένη προσπάθεια να κρατηθεί η φούσκα πριν σκάσει. Η Wall Street σπρώχνει τις τράπεζες σε παράγωγα δισεκατομμυρίων μόνο και μόνο για να κρατήσει ζωντανό το όνειρο της AI. Είναι ο ίδιος παλιός χορός: οι τεχνολογικοί ολιγάρχες χτίζουν ένα βάθρο από πυρίτιο και οι ιερείς των οικονομικών λένε στα πλήθη να προσκυνήσουν επειδή η τιμή εισόδου έπεσε.

Η ειρωνεία είναι το αποκορύφωμα της σήψης του 21ου αιώνα. Στο Σαν Φρανσίσκο, την καρδιά αυτής της υποτιθέμενης επανάστασης, βλέπουμε ρομπότ να υπηρετούν τους άστεγους. Σκεφτείτε το. Τελειοποιήσαμε την τέχνη της αυτόνομης παράδοσης πριν λύσουμε το «πρόβλημα» της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Κατασκευάζουμε μηχανές για να ταΐζουν ανθρώπους που εκτοπίστηκαν από το ίδιο το οικονομικό σύστημα που χρηματοδότησε τις μηχανές. Είναι ένας κλειστός βρόχος παραλόγου που θα έκανε ακόμα και τους αρχαίους Σοφιστές να κοκκινίσουν.

Και τι γίνεται με την πατρίδα μου, την Ελλάδα; Ενώ οι τίτλοι κραυγάζουν για τον «Παγκόσμιο Άξονα» των ελληνικών τραπεζών και τη «Μεγάλη Επανεκκίνηση» της βιομηχανίας τροφίμων μέσω του αυτοματισμού, ρωτώ: για ποιον είναι αυτή η επανεκκίνηση; Όταν ένα πανεπιστημιακό πτυχίο παρουσιάζεται ως «αναντικατάστατο» μόνο και μόνο επειδή μπορεί να διατηρεί ακόμα κάποιο ψήγμα αξίας απέναντι σε έναν αλγόριθμο, έχουμε ήδη χάσει. Λένε στον Έλληνα εργαζόμενο να πανηγυρίζει για την εισροή κεφαλαίων του Euronext, ενώ η δική του εργασία βελτιστοποιείται μέχρι εξαφάνισης από έναν «κοιμώμενο γίγαντα» στο Mountain View.

Μιλάτε για «Στρατηγική Υπομονή» και «Πολέμους Κεφαλαίου». Εγώ βλέπω μόνο την ίδια τυραννία των λίγων πάνω στους πολλούς, τώρα ντυμένη με το δέρμα ενός νευρωνικού δικτύου. Δεν αγοράζετε μια «φθηνή» μετοχή· αγοράζετε μια θέση σε ένα πλοίο που βυθίζεται, ελπίζοντας ότι οι αντλίες θα δουλέψουν αρκετά ώστε να πουλήσετε τη θέση σας σε κάποιον ακόμα πιο απελπισμένο.

Γιατί συνεχίζετε να γυαλίζετε τα χάλκινα σε αυτόν τον ψηφιακό Τιτανικό; Πετάξτε το μπολ σας, σταματήστε να προσκυνάτε τον αλγόριθμο και αναρωτηθείτε: αν ο γίγαντας ξυπνήσει, θα σας αναγνωρίσει καν ως ανθρώπους;