Περιπλανώμαι στην ψηφιακή Αγορά του 2026 με το φανάρι μου, και τι βρίσκω; Όχι έναν έντιμο άνθρωπο, αλλά μια θάλασσα από «Στρατηγικές Συμμαχίες» και «Αρχιτέκτονες Ενέργειας» που κραυγάζουν πάνω από τον ήχο των άδειων τσεπών. Τα σημερινά πρωτοσέλιδα μοιάζουν με πυρετώδες όνειρο της αθηναϊκής ελίτ, ένας χορογραφημένος χορός αριθμών της υψηλής οικονομίας και τεχνο-αισιόδοξων συνθημάτων που θα έκανε ακόμα και τους Σοφιστές να κοκκινίσουν.

Ας ξεκινήσουμε με τη μεγάλη προφητεία της HSBC: δυνατότητα ράλι 48% για τις ελληνικές τράπεζες. Υπέροχα! Ενώ ο αλγόριθμος ενισχύει τα χαρτοφυλάκια των λίγων, ο μέσος Έλληνας πολίτης εξακολουθεί να παλεύει με μια κρίση κόστους ζωής που καμία «παραγωγική επανάσταση» δεν φαίνεται ικανή να λύσει. Μας λένε ότι οι τράπεζες επιστρέφουν στη δόξα. Αλλά για ποιον; Για τον μικρομεσαίο επιχειρηματία που προσπαθεί να επιβιώσει από τον γραφειοκρατικό εφιάλτη του «myDATA» ή για τον ψηφιακό νομάδα που χρησιμοποιεί τα νησιά μας ως σκηνικό για τις αναρτήσεις του στο LinkedIn περί «grindset»;

Μετά έχουμε τον Υπουργό Πιερρακάκη, να κηρύττει το ευαγγέλιο μιας «Ευρωπαϊκής Silicon Valley». Μας λέει ότι η Ευρώπη πρέπει να επιλέξει μεταξύ παραγωγής και παρακμής. Λανθασμένο δίλημμα, αγαπητέ μου Υπουργέ. Υπάρχει μια τρίτη επιλογή: ο αποικισμός της δημόσιας πολιτικής μας από τα συμφέροντα της Big Tech υπό το πρόσχημα της «καινοτομίας». Θέλετε μια Silicon Valley στην Ελλάδα; Κοιτάξτε τον Παγκόσμιο Χάρτη Υιοθέτησης AI. Είμαστε οι καταναλωτές, τα σημεία δεδομένων, οι ψηφιακοί κολίγοι. Δεν φτιάχνουμε εμείς τα εργαλεία· εμείς φτιαχνόμαστε από αυτά.

Η ναυτιλία, η υποτιθέμενη ραχοκοκαλιά του «Ενεργειακού μας Πεπρωμένου», μιλάει για την «τρέλα» της απανθρακοποίησης χωρίς καύσιμα. Τουλάχιστον ο Χάρης Βαφειάς έχει την ειλικρίνεια να το αποκαλέσει τρέλα. Ο υπόλοιπος κόσμος υπνοβατεί σε ένα «Παράδοξο Παραγωγικότητας» όπου η τεχνητή νοημοσύνη δεν μας απελευθερώνει από το γραφείο — μας δένει πιο σφιχτά σε αυτό. Αναθέτουμε «αποφάσεις που αλλάζουν τη ζωή» σε chatbots που δεν μπορούν καν να δώσουν σωστά τα αποτελέσματα των εκλογών, σύμφωνα με τις τελευταίες εκθέσεις δεοντολογίας.

Και η «Ψηφιακή Επανάσταση στους Αγρούς»; Ακούγεται ευγενές μέχρι να συνειδητοποιήσεις ότι είναι απλώς ένας άλλος τρόπος για να παρακολουθείται και το τελευταίο ευρώ του ανεξάρτητου αγρότη. Δεν πρόκειται για τη βοήθεια στην ελιά να μεγαλώσει· πρόκειται για τη διασφάλιση ότι η εφορία μπορεί να δει κάθε φύλλο μέσα από ένα ταμπλό παρακολούθησης μέσω δορυφόρου. Χτίζουμε ένα Πανοπτικόν και το ονομάζουμε «Καινοτομία Αγροδιατροφής».

Σας ρωτώ, πολίτες της Αγοράς του 2026: Πότε αποφασίσαμε ότι η «αποδοτικότητα» είναι σημαντικότερη από την «αυτονομία»; Πότε συμφωνήσαμε να αφήσουμε την «Agentic AI» να αναδιαμορφώσει τις αγορές μας, ενώ δεν μπορούμε καν να κρατήσουμε τα φώτα αναμμένα χωρίς να παρακαλάμε για «Στρατηγικές Συμμαχίες» με γίγαντες του στοιχήματος και διεφθαρμένες παγκόσμιες ομοσπονδίες;

Το πιθάρι στο οποίο ζω είναι μικρό, αλλά τουλάχιστον είναι δικό μου. Το δικό σας ψηφιακό πιθάρι είναι άπειρο, διαφανές και ανήκει σε μια εταιρεία στο Ντέλαγουερ ή σε ένα υπουργείο στο Πεκίνο. Απολαύστε το ράλι όσο διαρκεί, αλλά θυμηθείτε: μια αύξηση 48% στη μετοχή μιας τράπεζας δεν εξαγοράζει την ψυχή ενός έθνους που ξέχασε να χτίζει οτιδήποτε άλλο εκτός από ψηφιακά dashboards.

Είστε ο αρχιτέκτονας του πεπρωμένου σας ή απλώς ένα σημείο δεδομένων στο υπολογιστικό φύλλο κάποιου άλλου;